Review: Crash Bandicoot N. Sane Trilogy

crash

Ontwikkelaar: Vicarious Visions

Uitgever: Activision

Platformen: PS4

Genre: Platform, Avontuut

Releasedatum: 30 juni 2017

Adviesprijs: €39,99

Eindelijk is het zover: hét moment waar zoveel gamers naar uitkeken: na zovele jaren heeft Crash Bandicoot zijn grote comeback gemaakt op de console waar het allemaal op begon: de PlayStation. Geen gloednieuwe game, maar een remaster van alle drie de op PS1 verschenen games. Ook onze verwachtingen waren hoog en toen de game binnenkwam, maakten we ons op voor een enorm nostalgische trip.

Want dat moest het worden. 19 jaar geleden verscheen de derde game, en hoewel er daarna nog een PS2-game kwam en wat spin-offs zoals een racegame kon het PlayStation-icoon niet meer overtuigen. Wanneer de remaster van de eerste drie games – Crash Bandicoot, Cortex Strikes Back en Warped – aangekondigd werd, was het enthousiasme dan ook groot. En terecht, merken we wanneer we de game voor het eerst opstarten. Het was vooral uitkijken hoe de game grafisch geëvolueerd zou zijn, want twintig jaar geleden zaten we in het Stenen Tijdperk van videogames. 

crash2

En op dat vlak zit het echt wel snor. De games werden niet gewoon opgepoetst, maar er werden nieuwe textures gemaakt, personages opnieuw gemodelleerd en een blik aan moderne visuele effecten opengetrokken die van de N. Sane Trilogy de mooiste platformgame van dit moment maken. Het is geweldig om de legendarische Crash in HD aan het werk te zien in de mooie levels, want een remaster geeft natuurlijk altijd een andere blik op de game, zeker wanneer het gaat om een game die haast twintig jaar oud is. Maar een belangrijke vraag die gesteld diende te worden: heeft de gameplay de tand des tijds overleefd? De vereisten voor games lagen in de beginperiode helemaal anders, en vaak valt het tegen een oudere game opnieuw te spelen.

Dat is niet het geval met de N. Sane Trilogy. Activision heeft de gameplay helemaal behouden naar het voorbeeld van de originele games en dat loont. Zo wordt er ingespeeld op de nostalgische gevoelens van gamers, maar ook jongere gamers die de originele versies niet kennen, zullen er een pak plezier aan beleven. De drie games geven qua gameplay genoeg afwisseling en terwijl de lineaire opzet duidelijk is bij elke level, geeft het je toch een voldoende uitdaging. Eén puntje van kritiek: het springen. Dat komt vaak frustrerend over en soms lijkt de hit-detectie bij sommige platformen niet je dat. Daardoor ga je sommige levels wel eens opnieuw moeten spelen, maar een échte straf is dat natuurlijk niet.

crash3

Maar moeilijk? Dat is het wel. Ondanks de lineaire structuur kan je in latere levels in de game serieus uitgedaagd worden, en wie alle dozen wil verzamelen heeft het ook niet onder de markt. In meerdere levels ga je het eindpunt bereiken met de indruk dat je echt alle dozen hebt vernield, maar ga je er toch meerdere missen. Een uitdaging is het dus wel, en dat wil zeggen dat de gameplay van haast twintig jaar tijd de tand des tijds toch overleeft heeft. Ook de klassiekers, zoal de levels waarin je van een gigantische rollende steen weg rent, blijven overeind en zijn dingen waar je naar uitkijkt als je de games vroeger gespeeld hebt. 

Vicarious Visions heeft met de N. Sane Trilogy een uitstekende remaster afgeleverd die op alle vlakken een geweldige platformgame aflevert. Er wordt uitstekend ingespeeld op de nostalgische gevoelens, en visueel is deze game gewoonweg erg straf. De jumps zijn soms frustrerend, maar daarbuiten blijven het gewoon geniale, uitdagende games.

© Game4Me.be

9

Good Things

  • Grafisch fenomenale remaster
  • Gameplay compleet behouden
  • Gameplay overleeft tand des tijds
  • Drie schitterende games aan een lage prijs
  • Uitdagend
  • Wekt nostalgische gevoelens op

Bad Things

  • Jumps soms frustrerend