Review | Nier: Automata

nier3

Ontwikkelaar: PlatinumGames

Uitgever: Square Enix

Platformen: PC, PS4

Genre: Actie

Releasedatum: 10 maart 2017

Adviesprijs: €59,99

Nier verscheen alweer de volle zeven jaar geleden en hoewel de game niet van iedereen straffe kritieken kreeg, was het een veel gespeelde game, geliefd door velen. Na zeven jaar krijgen we een vervolg dat zich afspeelt na de gebeurtenissen van de originele Nier, maar er toch weinig mee te maken heeft qua verhaal.

In deze post-apocalyptische game is de mensheid weggevaagd van de planeet en is hij overspoeld door machines die haast allemaal vijandig zijn, maar de wereld vooral gereduceerd hebben tot een woestenij. Maar de mens is een koppig ras en daarom stuurden ze gevechtsandroids naar de aarde om de machines terug te dringen terwijl op de maan niets meer dan een kubus met DNA en de geschiedenis van de mensheid te vinden is. Maar de YoRHa heeft zichzelf georganiseerd en zelfs een verzetsbasis opgezet op het aardoppervlak. Van daaruit beginnen we ons avontuur met 2B en 9S.

nier2

Wel, niet van daaruit. We krijgen meteen een flinke brok actie en een moeilijk gevecht voorgeschoteld waarin het verhaal ons meteen mag doen twijfelen aan de capaciteit van de androids om géén emotie te voelen. Er lijkt zich vlak na het begin een band te vormen tussen 2B en 9S, wat na het eerste deel veranderd. En dat is eigenlijk één grote rode draad in het verhaal: menselijkheid. Hoewel de mensheid van de aarde geveegd werd, vertonen steeds meer robots en androids tekenen van emotie. Subtiel, soms minder subtiel maar wel op een goede manier gebracht. Het verhaal mag dan ook gerust top genoemd worden, ook al omdat er een aantal verschillende eindes mogelijk zijn en omdat je door een ander perspectief het verhaal kan beleven.

Qua verhaal wordt er alles uit Nier: Automata gepuurd maar waarom het naast het verhaal nog om draait is natuurlijk de actie. Sommigen bestempelen het als een actie-RPG, maar wij noemen het een hack ’n slash met een substantieel verhaal. Je kan wapens upgraden, je pod verbeteren en grondstoffen verzamelen en in level stijgen, maar het voelt niet als een RPG aan. Wel als een Devil May Cry op steroïden. Want de actie is chaotisch en explosief, maar ook énorm vloeiend. De moves die we uithalen gaan razend snel en ook het systeem om aanvallen te dodgen is erg leuk én visueel aantrekkelijk. Bovendien heb je wel enkele opties om de strijd aan te gaan. Je kan verschillende speelstijlen ontwikkelen met verschillende wapens, maar ook je pod goed aanwenden kan het verschil maken.

Nier

Je komt immers véél sterke tegenstanders bij en de assistentie van je pod is een cruciaal element om de strijd te overleven. Wat cool is, is dat je zelf kan bepalen wat je pod doet. Je bestuurt hem handmatig en kent twee aanvallen. Initieel dan toch. Later krijg je meer mogelijkheden, kan je van pods wisselen en wordt het beslissen van welke pod je wanneer gebruikt cruciaal tijdens gevechten. Maar, en dat geldt voor elke game met deze gameplay, het gevaar schuilt erin dat de game repetitief wordt. Die angel weet PlatinumGames er vakkundig uit te halen. Er zitten erg veel sequenties in waar het camerastandpunt verandert, waardoor je een heel andere game krijgt en soms een ander genre.

In één kasteel wordt het een horizontale platformgame, in een pretpark op een rollercoaster wordt het een sidescrolling vechtspel en in je vliegende unit wordt het zelfs een twin-stick shooter. De ontwikkelaar probeert met deze game de tenen in verschillende poelen te dippen en dat zorgt er voor dat je gevarieerde combat krijgt ondanks het herhalende karakter van de mechanieken. Tegelijk moeten we zeggen dat de game soms steken laat vallen. Er zijn ook momenten dat het camerastandpunt verandert in een fixed standpunt en alles heel onoverzichtelijk wordt en ongemakkelijk om te spelen. Die momenten worden gelukkig tot een minimum beperkt, maar ze zijn er.

nier4

Dit alles speelt zich af in een grote, maar niet al te grote wereld die gezien mag worden. Grafisch dan toch. Technisch is er weinig aan te merken op Nier: Automata, maar qua design wél. Het design is best goed, vergis je niet. Met het pretpark en het bos zitten er geweldige locaties in, maar gebieden als de grote stad en de woestijn zijn op het eerste zicht mooi, maar qua design zijn ze niet gevarieerd en lijken veel plekken binnen deze zones copy/paste werk en da’s jammer. Gelukkig krijgen we fast travel punten waar we ook emails kunnen lezen en ons spel kunnen opslaan, waardoor het repetitieve van de omgeving geen kans krijgt om ons te vervelen.

Een laatste negatief punt is de map. Er zijn heel veel nevenmissies en missies in het spel, maar overzichtelijk is het niet op de map. Een wirwar van rode zones en puntjes en geen manier om filters op de map toe te passen of om missies te deactiveren waardoor je ze niet ziet op de map. Dat zijn kleine ergernissen die we liever beter hadden gezien, maar het ondermijnt de spelervaring niet echt, waardoor Nier: Automata toch de game is die we verwacht hadden.

Veel gamers keken uit naar deze sequel op de game die in 2010 verscheen en zij zullen niet ontgoocheld worden. Nier: Automata heeft een sterk verhaal, goede combat en heel wat afwisseling waardoor je van begint tot eind met plezier zal strijden om de toekomst van de mensheid.

© Game4Me.be

8

Good Things

  • Goede combat
  • Heel wat afwisseling
  • Grafisch goed
  • Sterke personages

Bad Things

  • Soms eentonig design van omgevingen
  • Map kon beter