Review: Persona 5

persona5

Ontwikkelaar: Atlus

Uitgever: Deep Silver

Platformen: PS3, PS4

Genre: JRPG

Releasedatum: 4 april 2017

Adviesprijs: €59,99

Het is weer tijd voor Persona! Fans van JRPG’s zullen de uitstekende reeks van Atlus wellicht kennen, maar jongere gamers misschien niet. Het mag dan wel al de vijfde game in de reeks zijn; de laatste Persona-game dateert al van 2008. Haast tien jaar geleden dus, dat we ons konden onderdompelen in het universum van Persona, dus popelden wij al om van start te gaan.

De game verspilt geen tijd en gaat spectaculair van start. Meteen staan we in de schoenen van ons personage, dat lid is van de Phantom Thieves en amok maakt op een event. Het loopt meteen slecht af en we worden in de boeien geslagen. Vanaf dan draaien we de klok van het verhaal terug en komen we te weten hoe ons personage – waarvan we de naam zelf mogen kiezen – lid werd van de Phantom Thieves en wat hij allemaal heeft meegemaakt. En zo intens de start was, zo traag is de rest van het eerste anderhalf uur. We leren de situatie van de jongeman kennen en leren dat hij na een vrouw te redden verbannen werd van school omwille van geweldpleging én er voor veroordeeld werd.

persona53

Qua achtergrondverhaal zit Persona 5 helemaal snor. We zien hoe hij gebukt gaat onder vooroordelen en wanneer we gesprekken afluisteren of met mensen praten zien we wat vooroordelen en een gebrek aan inzicht kunnen aanrichten met iemand. Het verhaal draait misschien om de innerlijke Persona’s die gebruikt worden in de combat, en de Phantom Thieves, maar de sfeer en situatie van het verhaal rond onze hoofdpersoon is een goed stukje maatschappijkritiek. Toeval of niet, op onze nieuwe school komen we in een soort van kasteel terecht en al snel vinden we de manier om die wereld te betreden. Vanaf dan is het hek van de dam.

Vooraleer we verder lof zingen over de game willen we één minpuntje aanhalen: het gebrek aan stem bij de hoofdpersoon. Het is zeer jammer dat we hem niet horen praten, want het doet toch wat aan immersie ontbreken. Met een sprekend hoofdpersonage geraak je sowieso meer betrokken in de game. Nu dat van ons hart is: de combat. Nadat we helemaal geïntroduceerd zijn tot het verhaal en spel gaan we vaak ten strijde. We kunnen rondsluipen, of ze verrassen of volop de strijd aangaan, maar combat verloopt zoals de voorgangers op de turn-based manier. Persona 5 probeert dat op zijn manier te doen en dat lukt wel.

persona52

We kunnen tussen een paar standaard aanvallen kiezen of Persona-skills, maar wat je ook kiest: denk na. De combat zorgt ervoor dat je op de tippen van je tenen speelt en moet nadenken over sterktes en zwaktes. Een prima element dat de combat altijd wat beter maakt dan gewoon elke beurt op “aanvallen” klikken. Onze stats en skills verbeteren uiteraard met het vechten, maar ook door de dagelijkse wereld mee te maken. De open wereld van het moderne Tokyo is erg leuk om in rond te dwalen. Er zijn erg veel nevenactiviteiten te bespeuren en bovendien zijn ze voor het grote deel nog leuk én nuttig. Het verhaal en de combat in Persona 5 is één ding, maar we moeten ook werken, sociale contacten onderhouden – én romances opbouwen – tot zelfs testen invullen op school. 

De game probeert heel veel in één spel te stoppen, en Atlus slaagt er wonderwel in een goede balans te vinden tussen verhaal en meer banale open-wereld opdrachten. Dat komt deels door de steeds geweldig geschreven dialogen, uit de mond van schitterende personages maar ook omdat er ook een sfeer van ontdekken en fun over de game heen hangt. Je wil blijven spelen om te weten wat er gebeurt en dat wil zeggen dat het verhaal gewoon sterk geschreven is.

persona54

Het helpt natuurlijk ook wel dat de game ook gewoon heel erg mooi is om naar te kijken. De game verscheen ook op PS3, maar dat valt helemaal niet te merken aan de PS4-versie. De art en anime-filmpjes zijn sowieso enorm mooi en creatief, maar ook Tokyo ziet er erg goed uit, net als de combat en de visuele effecten tijdens het gebruiken van Personas en speciale skills. Grafisch een uitstekende game die samen met het plezier van spelen, voor plezier van kijken zorgt.

Persona 5 mag dan wel negen jaar op zich hebben laten wachten: de game is de moeite waard. Zowel het verhaal, de personages, combat als speelduur zijn straf en ook grafisch is het meer dan een goede game. Als enige minpuntje onderlijnen we het gebrek aan stem bij ons personage maar gelukkig is de rest van de game sterk genoeg om ons toch onder te dompelen in de sfeer van het verhaal.

© Game4Me.be

9

Good Things

  • Uitstekende graphics
  • Knap verhaal
  • Goede combat
  • Speelduur
  • Sterke dialogen

Bad Things

  • Geen stem voor protagonist